Aizkoin tumulua (eu)
Aizkoin | |
---|---|
![]() | |
Estiloa | Historiaurrekoa |
Mendea | |
Kokapena | Elosua-Plazentzia Estazio Megalitikoa |
Mota | Trikuharria |
Azalpena
Soraluzeko udalerrian dagoen trikuharria, Elgoibarreko mugan. Tumulua oso nahasia du, 16 metrotako diametroa eta 120 - 75 zentimetrotako altuera dituena.
Erdian 3,25 metrotako diametroa eta 75 zentimetrotako sakonera dituen kraterra dauka. Eraikuntzan erabilitako materialak bertako basaltoak dira.
Indusketan suharrizko printza bat aurkitu zuten (harrizko industria), guar egun galdua.
Irudiak
(handitzeko, sakatu gainean)
Historia
Telesforo Aranzadik, José Miguel Barandiaranek eta Enrique Egurenek aurkitu zuten 1921. urteko udan[1], bertako mendilerroko trikuarrien miaketa egiteko etorri zirenean.
Eusko Jaurlaritzak 2003.eko ekainak 24an kalifikatu zuen.
Aranzadi, Barandiaran eta Egurenen indusketak
Kokapena
Trikuharri hau ez dago aurrekoaren urruti, Soraluzetik Azkoitiarako bide ezkerrera, eta Atxolinen oinetan, ekialde hegoekialdean.
Inguruko baso nahaspilatua dela eta, erabiltzen duen tokia añube da. Tumulu bera dozena bat pagok estaltzen dute, baina eguerdiko eguzki galgatik guztiz babesten ez dutela, indusketa hasieran egiaztatu ahal izan genuenez.
Tamaina eta indusketa
Tumulua harri okerren piloa da, pagoek eta garo trinkoak estalia. 13 metrotako diametroa du, eta 1,70 metroko altuera erdialdean. Hemen ere trikuharriaren harlosak falta dira, bertan enbutu formako zulo handia dagoela; honek erakusten du aintzinean hobi esparrua industu eta bortxatu zutela.
Ohi moduan lubakia zabaldu eta gero ez genuen ezer aipatzekorik topatu, erdi-erdian harrian egindako zuloa agertu arte. Oboide formakoa, ekialde mendebalde orientatuta dago; ardatz nagusiak 2 metro ditu, txikiak 1,30 metro eta sakonera 50 zentimetrotakoa da (4.a irudia). Ohitura bitxia da, beraz, aurretik Kûtzebakar eta, agian,
Abierta, como de costumbre, la trinchera, no hallamos ninguna particularidad digna de atención hasta que apareció en el centro un hueco labrado en la peña, de forma ovoidea, cuyo eje mayor, orientado en dirección E.—W., mide 2 m., el menor 1,30 y la profundidad 0,50 (Fig. 4.a). Se trata, pues, de una costumbre singular que ha tenido su antecedente en Kûtzebakar, y tal vez en UrrezuIoko armurea .
Obtenida una fotografía del túmulo desde W. (fot. núm. 9), realizados los necesarios reconocimientos de la tierra extraída, etc., y convencidos de su resultado negativo pues nada supone una esquirlita de pedernal oscuro, subimos a Atxolintxiki. A causa de lo avanzado de la tarde apenas se pudo hacer nada en el dolmen.